Monitoring domu a przepisy: co wolno nagrywać kamerą

Nie. Montaż monitoringu na własnym domu jednorodzinnym nie wymaga pozwolenia ani zgłoszenia w żadnym urzędzie. Inaczej jest w budynku wielorodzinnym i w zabudowie szeregowej ze wspólną elewacją: elewacja, klatka schodowa i garaż to części wspólne, więc na montaż kamery potrzebna jest zgoda wspólnoty lub spółdzielni.

RODO nie stosuje się do czynności o czysto osobistym lub domowym charakterze (art. 2 ust. 2 lit. c). Kamery obejmujące tylko Twój dom, ogród i podjazd mieszczą się w tym wyłączeniu.

Wyłączenie przestaje działać, gdy kamera obejmuje przestrzeń publiczną. Tak orzekł Trybunał Sprawiedliwości UE w sprawie Ryneš (C-212/13): kamera na domu prywatnym, która nagrywa także ulicę, nie służy już wyłącznie celom domowym. Właściciel staje się wtedy administratorem danych osób, które znalazły się w kadrze.

Nie powinna. Prywatność jest dobrem osobistym chronionym przez Kodeks cywilny (art. 23 i 24). Sąsiad, którego posesja, okna lub wejście do domu są stale nagrywane, może żądać zaprzestania naruszenia, a sądy w takich sprawach nakazywały zmianę ustawienia lub demontaż kamer.

W praktyce problem rozwiązuje się na etapie montażu: zmianą kąta kamery albo strefą maskowania, czyli zaczernieniem fragmentu obrazu, którego rejestrator w ogóle nie zapisuje.

Większość współczesnych kamer ma wbudowany mikrofon. Nagrywanie rozmów osób postronnych jest dużo bardziej ryzykowne niż sam obraz, bo może naruszać tajemnicę komunikowania się. W kamerach zewnętrznych zalecamy wyłączenie dźwięku, chyba że kamera obejmuje wyłącznie miejsce, w którym przebywają tylko domownicy.